دوره 2، شماره 2 - ( سال دوم، شماره 2، تابستان، پاییز و زمستان 1391 1391 )                   جلد 2 شماره 2 صفحات 21-28 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Investigating Effect of Fatigue on Balance of Athletes with Flat Foot. PTJ. 2013; 2 (2) :21-28
URL: http://ptj.uswr.ac.ir/article-1-94-fa.html
خوش‌اندام رقیه، نورسته علی‌اصغر، رحمانی‌نیا فرهاد. بررسی اثر خستگی بر تعادل در ورزش‌کاران با کف پای صاف . فصلنامه فیزیک درمانی. 1391; 2 (2) :21-28

URL: http://ptj.uswr.ac.ir/article-1-94-fa.html


چکیده:   (3277 مشاهده)
هدف: پا تحتانی‌ترین قسمت بدن را تشکیل می‌دهد و محدودۀ نسبتاً کوچکی برای حفظ تعادل در محدودۀ سطح اتکا، به‌ویژه در ایستادن روی یک پا، فراهم می‌کند؛ بنابراین، به‌نظر می‌رسد تغییرات جزئی بیومکانیکی در محدودۀ سطح اتکا، بر استراتژی کنترل پاسچر تأثیرگذار باشد. این حالت ممکن است در زمان خستگی تشدید شود. هدف از انجام این تحقیق بررسی اثر خستگی عمومی بر تعادل در ورزش‌کاران با کف پای صاف است. روش بررسی: برای اجرای این مطالعۀ نیمه‌تجربی، تعداد ۲۰ نفر با ناهنجاری کف پای صاف، با میانگین سن ۳٫۰۵ ± ۲۴٫۱۴ سال، میانگین قد ۸٫۰۵ ± ۱٫۶۹ سانتی‌متر و میانگین وزن ۱٫۱۰ ± ۶۵٫۰۷ کیلوگرم انتخاب شدند. میزان افت ناوی آزمودنی‌ها با استفاده از روش توصیف‌شدۀ برادی ارزیابی شد. برای ایجاد خستگی عمومی، از پروتکلی هفت‌ایستگاهی و برای ارزیابی تعادل ایستا، از آزمون ایستادن روی یک پا و برای ارزیابی تعادل پویا، از آزمون تعادلی ستاره استفاده شد. به‌منظور تجزیه‌وتحلیل یافته‌های تحقیق، روش‌های آمار توصیفی شامل میانگین و انحراف استاندارد و نیز روش‌های آمار استنباطی شامل آزمون t هم‌بسته و مستقل به‌کار رفت. یافته‌ها: میانگین فواصل دستیابی در آزمون تعادلی ستاره و توانایی ایستادن روی یک پا پس از خستگی، در ورزش‌کاران با کف پای صاف کمتر بود؛ اما این اختلاف، ازلحاظ آماری معنا‌دار نبود (۰٫۰۵P≤). نتیجه‌گیری: ازآنجایی‌که ورزش و فعالیت بدنی باعث تقویت سیستم عصبی‌عضلانی می‌شود، این امکان وجود دارد که بدن انسان به‌طور ناخودآگاه، درجهت رفع اختلالات ساختاری ازجمله ناهنجاری کف پای صاف باشد و سیستم عصبی‌عضلانی نقش جبرانی دراین‌زمینه ایفا کند. به‌نظر می‌رسد که ساختار آناتومیکی پا یگانه عامل مؤثر در کنترل پاسچر نباشد و این امکان وجود دارد که عوامل دیگری نقش ساختار آناتومیکی پا را در کنترل پاسچر، کم‌رنگ‌تر جلوه دهند.علاوه‌برآن، باتوجه‌به تعداد نمونه به‌نظر می‌رسد که این تحقیق ‌باید با تعداد نمونۀ بیشتر تکرار شود.
متن کامل [PDF 630 kb]   (711 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۲/۱۰/۱۴ | پذیرش: ۱۳۹۲/۱۰/۱۴ | انتشار: ۱۳۹۲/۱۰/۱۴

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فیزیک درمانی- نشریه تخصصی فیزیوتراپی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Physical Treatments - Specific Physical Therapy Journal

Designed & Developed by : Yektaweb