دوره 3، شماره 2 - ( تابستان 1392 1392 )                   جلد 3 شماره 2 صفحات 41-48 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

kalantariyan M, minoonejad H, rajabi R. The Comparison of the onset of the activity of selected ankle muscles in athletes with and without ankle dorsiflexion range of motion limitations during single-leg jump landing. PTJ. 2013; 3 (2) :41-48
URL: http://ptj.uswr.ac.ir/article-1-91-fa.html
کلانتریان محمد، مینونژاد هومن، رجبی رضا. مقایسه زمان آغاز فعالیت عضلات منتخب مچ پا در ورزشکاران با و بدون محدودیت دامنه حرکتی دورسی‌فلکشن، حین پرش_فرود تک پا. فصلنامه فیزیک درمانی. 1392; 3 (2) :41-48

URL: http://ptj.uswr.ac.ir/article-1-91-fa.html


1- کارشناس ارشد دانشگاه تهران
2- استاديار دانشگاه تهران
3- استاد دانشگاه تهران
چکیده:   (2067 مشاهده)

هدف: محدودیت دامنه‌ی حرکتی دورسی‌فلکشن مچ پا به عنوان یکی از مهم‌ترین عوامل خطرساز بروز آسیب اسپرین مچ پا می‌باشد که می‌تواند کنترل عصبی_عضلانی عضلات اطراف مچ پا را دچار اختلال کند. لذا هدف از تحقیق حاضر مقایسه‌ی زمان آغاز فعالیت الکترومیوگرافی منتخبی از عضلات اطراف مفصل مچ پای ورزشکاران دارای محدودیت دامنه‌ی حرکتی دورسی‌فلکشن مچ پا با ورزشکاران سالم، در حین انجام حرکت پرش_فرود تک‌پا می‌باشد. روش‌بررسی: 15 نفر ورزشکار مرد دارای محدودیت دامنه‌ی حرکتی دورسی‌فلکشن مچ پا در گروه دارای محدودیت و همین تعداد ورزشکار مرد فاقد محدودیت دامنه‌ی حرکتی دورسی‌فلکشن مچ پا نیز در گروه سالم قرار گرفتند. جهت اندازه‌گیری دامنه‌ی حرکتی مچ پا از گونیامتر یونیورسال استفاده شد. زمان آغاز فعالیت الکترومیوگرافی عضلات پرونئوس لانگوس، گاستروکنمیوس خارجی، سولئوس و تیبیالیس قدامی، حین انجام تکلیف پرش‌فرود تک پا ثبت شد. برای مقایسه زمان آغاز فعالیت الکترومیوگرافی عضلات بین دو گروه از روش آماری تحلیل واریانس چند متغیری استفاده شد. سطح معنی داری در تمامی تجزیه و تحلیل‌های آماری کوچکتر از 05/0 در نظر گرفته شد. یافته ها:نتایج تحقیق نشان داد که عضلات پرونئوس لانگوس، گاستروکنمیوس خارجی و سولئوس در گروه ورزشکاران دارای محدودیت حرکتی، به‌طور معنی‌داری دارای تاخیر بیشتری در زمان آغاز فعالیت خود نسبت به گروه کنترل می‌باشند. اما زمان آغاز فعالیت عضله‌ی تیبیالیس قدامی، در بین دو گروه تفاوت معنی‌داری نداشت. نتیجه‌گیری:تاخیر در زمان آغاز فعالیت عضلات مچ پا که در گروه محدودیت حرکتی مشاهده شد را می‌توان به تغییر در برنامه‌های از پیش طراحی شده‌ی کنترل حرکتی سیستم عصبی و همچنین اختلال در پیام‌های آوران حس عمقی مفصل مچ پا نسبت داد.

متن کامل [PDF 714 kb]   (414 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۲/۱۰/۹ | پذیرش: ۱۳۹۲/۱۱/۱ | انتشار: ۱۳۹۲/۱۲/۱۷

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فیزیک درمانی- نشریه تخصصی فیزیوتراپی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Physical Treatments - Specific Physical Therapy Journal

Designed & Developed by : Yektaweb