دوره 3، شماره 2 - ( تابستان 1392 1392 )                   جلد 3 شماره 2 صفحات 9-15 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Amiri M, Salmanderis H. Comparison of the abdominal muscles thickness in chronic nonspecific low back pain subjects in position of hook lying over unstable surfaces utilizing diagnostic ultrasonography. PTJ. 2013; 3 (2) :9-15
URL: http://ptj.uswr.ac.ir/article-1-72-fa.html
امیری محسن، سلمان دریس هاشم. بررسی اولتراسونو گرافی ضخامت عضلات شکمی در بیماران مبتلا به کمردرد مزمن غیر اختصاصی در وضعیت ‏هوک لایینگ روی سطوح با ثبات متفاوت . فصلنامه فیزیک درمانی. 1392; 3 (2) :9-15

URL: http://ptj.uswr.ac.ir/article-1-72-fa.html


1- دانشيار دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی
چکیده:   (6433 مشاهده)
چکیده هدف:بررسی تغییر ضخامت عضلات شکمی در بیماران کمردرد مزمن غیر اختصاصی خوابیده در وضعیت هوک ‏لایینگ همرا با کاهش میزان ثبات سطحی که بر روی ان دراز کشیده اند .‏ روش بررسی: دریک مطالعه نیمه تجربی ازنوع موردی - شاهدی 20 مرد سالم غیر ورزشکار و20 مرد بیمار مبتلا ‏به کمردرد مزمن غیراختصاصی با حد اقل طول مدت 3 ماه درد به روش نمونه گیری احتمالی و دردسترس در ‏حالی که در بر روی سطوح با وضعیت ثبات متفاوت در وضعیت هوک لایینگ خوابیده مورد ارزیابی قرار گرفتند.‏ افراد شرکت کننده در وضعیت هوک لایینگ: 1- روی سطح ثابت 2- در حالی که فوم رولر زیر ستون فقرات قرار ‏گرفت و 3- در حالیکه فوم رولر زیر ستون فقرات و پای چپ قرار گرفته و بطور همزمان پای دیگرانها با زانوی ‏صاف در زاویه تعیین شده حفظ می گردید قرار می گرفتند و ضخامت چهار عضله شکمی شامل مستقیم -عرضی، ‏مایل داخلی ومایل خارجی در انتهای دم و در انتهای بازدم بوسیله الترا سونوگرافی نوع ‏B‏ اندازه گیری شد . ‏اطلاعات جمع اوری شده با با استفاده ار سیستم نرم افزار ‏‎ SPSS‏ ‏‎ ‎بررسی گردید.‏ یافته‌ها عضلات مایل داخلی و عرضی شکم درگروه افراد سالم در وضعیت دم و بازدم در سه وضعیت دارای تفاوت معنادار ‏اماری بودند بطوری که این اختلاف اندازه در وضعیت بازدم معنادار تر بود. 001/0 ‏P<‎ در گروه افراد بیمارنیزعضله مایل داخلی و عضله عرضی شکمی تنها درمقایسه بین وضعیت یک و دو در انتهای ‏بازدم تفاوت معنادار اماری نشان دادند. 005/0 ‏P<‎ در مقایسه ضخامت عضلات در بین دو گروه بجز عضله راست شکمی مابقی عضلات در کلیه وضعیت ها در حالت ‏بازدم دارای تفاوت معنادار اماری بودند 001 /0 ‏‎, P< ‎‏005 /0 ‏P<‎‏ ‏ نتیجه گیری: عضلات مایل داخلی و عرضی شکمی در بیماران در وضعیت های بی ثبات تر نسبت به افراد سالم ‏فعالیت کمتری نشان دادند. ‏ بحث:بی ثباتی وضعیتی با چرخش محوری ستون فقرات کمری نیاز به افزایش فعالیت عضلات مایل داخلی و ‏عرضی شکمی را ایجاد می کند در حالی که در بیماران کمردردی مزمن غیر اختصاصی پروسه درد مزمن ‏ودرگیری عضلانی مانع از فعالیت این عضلات می گردد.‏  Amiri M.1 Abdolahi. Salmanderis H. (M.Sc.) 2 ‎
متن کامل [PDF 713 kb]   (844 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۲/۸/۸ | پذیرش: ۱۳۹۲/۱۱/۳ | انتشار: ۱۳۹۲/۱۲/۱۷

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فیزیک درمانی- نشریه تخصصی فیزیوتراپی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Physical Treatments - Specific Physical Therapy Journal

Designed & Developed by : Yektaweb