دوره 7، شماره 1 - ( Spring 2017 -- 1396 )                   جلد 7 شماره 1 صفحات 29-34 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Tavahomi M, Shanbehzadeh S, Abdollahi I. Comparing the Effect of Fatigue on Choice Reaction Time of Healthy Men and Women. PTJ. 2017; 7 (1) :29-34
URL: http://ptj.uswr.ac.ir/article-1-251-fa.html
توهمی مهناز، شنبه زاده ساناز، عبدالهی ایرج. مقایسه اثر خستگی بر زمان عکس العمل انتخابی زنان و مردان سالم. فصلنامه فیزیک درمانی. 1396; 7 (1) :29-34

URL: http://ptj.uswr.ac.ir/article-1-251-fa.html


1- دانشجوی دکترا دانشکده توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی ایران
2- دانشجوی دکترا دانشگاه علوم بهزسیتی و توانبخشی
3- دانشیار دانشگاه علوم بهزسیتی و توانبخشی
چکیده:   (272 مشاهده)

زمینه و هدف : زمان عکس‌العمل یک شاخص خوب از هماهنگی حسی حرکتی و عملکرد فرد است. زمان عکس‌العمل، فاصله زمانی از لحظه وارد آمدن محرک بصورت غیرپیش بینی شده و ناگهانی تا زمان شروع پاسخ به آن محرک می‌باشد. یکی از عواملی که بر زمان عکس‌العمل اثر می‌گذارد، خستگی می‌باشد. با توجه به خصوصیات متفاوت خستگی در مردان و زنان، هدف از این مطالعه مقایسه اثر خستگی بر زمان عکس‌العمل انتخابی دو جنس می‌باشد.

مواد و روش ها : در این مطالعه 16 مرد و 16 زن سالم و غیر ورزشکار در محدوده سنی 18 تا 35 سال شرکت داشتند. به منظور اندازه‌گیری زمان عکس‌العمل و خستگی به ترتیب از آزمون زمان عکس‌العمل چهار انتخابی و مقیاس بورگ استفاده شد. برای اعمال خستگی عضله از پروتکل SSC که شامل پرش‌های متوالی است و عضلات بصورت سیکل کوتاه و بلندشدن مکرر فعالیت دارند، استفاده شد. زمانی که نمره مقیاس میزان درک تلاش آزمودنی ها در انجام پروتکل به حداقل 15 رسید، انجام دادن پروتکل متوقف شده و بلافاصله بعد از آن، آزمون زمان عکس‌العمل  انتخابی با استفاده از محرک بینایی اجرا شد. زمان عکس‌العمل در دو حالت قبل و بعد از خستگی ثبت گردید. برای تجزیه تحلیل داده ها از روش های آمار توصیفی (میانگین و انحراف معیار)، و روش های آمار استنباطی (آزمون t همبسته و مستقل) استفاده شد.

یافته ها : تفاوت آماری معنی داری بین زمان عکس العمل انتخابی مردان و زنان در دو حالت قبل و بعد از خستگی وجود نداشت    ) 05/0 (p>. اگرچه بعد از خستگی نمره میانگین زمان عکس العمل آزمودنی ها در دو گروه مرد و زن افزایش یافت اما این اختلاف به لحاظ آماری معنی دار نبود.

بحث و نتیجه گیری : خستگی اثر قابل ملاحظه ای بر زمان عکس‌العمل انتخابی مردان و زنان سالم و غیرورزشکار نداشت. و با وجود خصوصیات متفاوت خستگی در مردان و زنان، خستگی بر زمان عکس‌العمل انتخابی بین دو جنس اثر متفاوتی نداشت. به نظر می رسد که واماندگی درک شده توسط آزمودنی هاحاصل خستگی محیطی بوده است نه خستگی مرکزی.

متن کامل [PDF 505 kb]   (65 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۵/۹/۲۰ | پذیرش: ۱۳۹۵/۱۲/۱۱ | انتشار: ۱۳۹۶/۱/۱۲

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فیزیک درمانی- نشریه تخصصی فیزیوتراپی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Physical Treatments - Specific Physical Therapy Journal

Designed & Developed by : Yektaweb