دوره 3، شماره 4 - ( زمستان 1392 1392 )                   جلد 3 شماره 4 صفحات 52-58 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

asgari ashtiani A R, ebrahimi I, mohammadi M. The effect of stabilization and maximum isometric exercises on cross sectional area of deep flexor muscles in chronic non-specific neck pain . PTJ. 2014; 3 (4) :52-58
URL: http://ptj.uswr.ac.ir/article-1-106-fa.html
عسگری آشتیانی احمد رضا، ابراهیمی اسماعیل، محمدی مهدی. تاثیر تمرینات ثبات دهنده و ایزومتریک حداکثری بر سطح مقطع عضلات فلکسور عمقی گردن در بیماران مبتلا به گردن درد مزمن غیر اختصاصی . فصلنامه فیزیک درمانی. 1392; 3 (4) :52-58

URL: http://ptj.uswr.ac.ir/article-1-106-fa.html


1- دانشجوی دکتری تربیت مدرس
2- استاد علوم پزشککی ایران
3- دانشيار علوم پزشکی زاهدان
چکیده:   (7831 مشاهده)
هدف : تعیین اثربخشی تمرینات اختصاصی ثبات دهنده عضلات گردن نسبت به تمرینات ایزومتریک حداکثری برسطح مقطع عضلات فلکسور عمقی گردن ، بهبود ناتوانی و درددر بیماران مبتلا به گردن درد مزمن می باشد . روش بررسی : این کارآزمایی بالینی تصادفی کنترل شده روی 50 بیمار با تشخیص گردن درد مزمن طی سالهای 92-1391 انجام شد . بیماران به صورت تصادفی در دو گروه 25 تایی تمرین های ثبات دهنده و ایزومتریک حداکثری قرار گرفتند . درد با مقیاس اندازه گیری دیداری درد ، شدت ناتوانی با پرسشنامه تاتوانی گردن و سطح مقطع عضلات فلکسور عمقی گردن در هر دو طرف با دستگاه اولتراسونوگرافی قبل ، 4 ، 8 و 12 هفته پس از مراجعه ارزیابی شد . برنامه درمانی هر دو گروه شامل 48 جلسه تمرین طی 8 هفته ، هر هفته 6 جلسه و هر جلسه با تکرار تمرین های مشخص بود . از آزمون های آنالیز واریانس ، آزمونهای t مستقل و t زوج برای مقایسه نتایج قبل ، حین و بعد از درمان بین گروهی و درون گروهی استفاده شد . یافته ها : میانگین درد در هر دو گروه تمرینی ثبات دهنده و ایزومتریک حداکثری کاهش یافت (P=0/482 ) . میانگین ناتوانی گردن نیز در هردو گروه تمرینی کاهش معنی داری را نشان داد (P<0/001) . میانگین سطح مقطع عضلات فلکسور عمقی گردن در هر دو طرف در بیماران گروه تمرینات ثبات دهنده بطور معنی داری افزایش یافت . اما در گروه تمرینات ایزومتریک حداکثری تغییری نکرد (P<0/001 ) . نتیجه گیری : این مطالعه نشان داد که هر دو روش تمرین ثبات دهنده و تمرین ایزومتریک حداکثری گردن در بیماران با درد مزمن گردن سبب کاهش درد و ناتوانی می شوند منتها تمرینات ثبات دهنده از تاثیر بیشتری برخوردار بودند . افزایش سطح مقطع عضلات فلکسور عمقی گردن در هر دو طرف راست و چپ در تمرینات ثبات دهنده اتفاق می افتد
متن کامل [PDF 383 kb]   (609 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۲/۱۰/۲۱ | پذیرش: ۱۳۹۳/۲/۴ | انتشار: ۱۳۹۳/۲/۱۸

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فیزیک درمانی- نشریه تخصصی فیزیوتراپی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Physical Treatments - Specific Physical Therapy Journal

Designed & Developed by : Yektaweb