دوره 3، شماره 4 - ( زمستان 1392 1392 )                   جلد 3 شماره 4 صفحات 16-23 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- کارشناسی ارشد دانشگاه گیلان
2- دانشيار دانشگاه گیلان
3- استاديار دانشگاه گیلان
4- استاديار دانشگاه علوم پزشکی ایران
چکیده:   (2720 مشاهده)
هدف: هدف از این پژوهش بررسی اثر نوارپیچی بر ثبات پویا و دامنه حرکتی فعال در ورزشکاران زن با و بدون بی ثباتی مزمن مچ پا است روش بررسی: 22 ورزشکار زن شامل 12 فرد با بی‌ثباتی مزمن مچ پا و 12 فرد سالم در تحقیق شرکت نمودند. مدت زمان رسیدن به ثبات در جهات قدامی - خلفی، داخلی - خارجی و عمودی قبل و پس از نوارپیچی به شیوه بسکت‌ویو، با استفاده از صفحه نیرو و زاویه حرکتی فعال با استفاده از گونیامتر یونیورسال اندازه‌گیری شد. به‌منظور ارزیابی یافته‌ها قبل و پس از نوارپیچی از آزمون تی همبسته استفاده شد. سطح معنی‌داری آزمون 05/0p≤ در نظر گرفته شد. یافته‌ها: تفاوت معنی‌داری در زمان رسیدن به ثبات قبل و پس از نوارپیچی در جهات داخلی‌- خارجی، قدامی- خلفی و عمودی در گروه سالم وجود نداشت (77/0، 33/0، 44/0= p). در گروه آسیب‌دیده فقط در تی تی اس عمودی، قبل و پس از نوارپیچی تفاوت معنی‌دار وجود داشت (001/0= p). تفاوت معنی‌داری در میزان زاویه حرکتی قبل و پس از نوارپیچی در حرکات دورسی‌فلکشن، پلانتار‌فلکشن، اینورشن و اورشن در گروه سالم (004/0، 000/0 ، 04/0،003/0=p) و گروه آسیب‌دیده (021/0 ، 001/0 ، 001/0 ، 001/0=p) وجود داشت. نتیجه‌گیری: در افراد با بی‌ثباتی مزمن مچ پا، نوارپیچی می‌تواند باعث بهبود ثبات پویا در برخی از جهات شود.
متن کامل [PDF 490 kb]   (841 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۲/۹/۱۵ | پذیرش: ۱۳۹۲/۱۲/۲۶ | انتشار: ۱۳۹۳/۲/۱۷